آقای وانگ، تکنسین ارشد با 8 سال تجربه در صنعت تعمیرات خودرو، به خبرنگار گفت که اکثریت قریب به اتفاق صاحبان خودرو و حتی پرسنل تعمیرات خردسال تصور اشتباهی دارند: آنها معتقدند تا زمانی که ضخامت لایه اصطکاک مطابق با استاندارد باشد و ابعاد ظاهری مطابقت داشته باشد، می توان لنت ترمز را مستقیماً روی خودرو نصب کرد. در حقیقت، نگهدارنده های اصلی لنت ترمز (که معمولاً در صنعت به عنوان فنرهای نگهدارنده یا فنرهای محدود کننده شناخته می شوند) وسایل نقلیه از فولاد منگنز 65 ساخته شده اند. پس از 4{7}}5 سال استفاده معمولی، آنها سه نوع سایش را نشان خواهند داد: پوسیدگی کشسانی فلز، خوردگی لبه، و تغییر شکل تحت تنش. نگهدارنده‌هایی که با چشم غیرمسلح دست نخورده به نظر می‌رسند، در شرایط ترمز مداوم و دمای بالا مانند شیب‌های طولانی در سرازیری در جاده‌های کوهستانی، کاهش بیشتری در کشش ایجاد می‌کنند، و نمی‌توانند لنت‌های ترمز را در جای خود محکم نگه دارند.
علاوه بر عدم وجود قطعات سازگار، مشکل مواد نامرغوب لنت ترمز همچنان جدی است. با توجه به نتایج بررسی‌های نقطه‌ای کیفیت لنت ترمز متقابل در ابتدای سال، از جمله برخی از لنت‌های ترمز وارداتی که از طریق پلت‌فرم‌های تجارت الکترونیکی مرزی فروخته می‌شوند، نرخ کلی خرابی نزدیک به 50٪ بود. مشکلات اصلی محصولات نامرغوب در مواد اصطکاکی حاوی ضایعات ساختمانی، ماسه کوارتز بسیار ریز و پودر آهن قراضه بازیافتی متمرکز است. این لنت‌های ترمز ارزان قیمت معمولاً 80-150 یوان در هر جفت فروخته می‌شوند که بیش از 60 درصد کمتر از لنت‌های ترمز سرامیکی سازگار است. در حالی که ممکن است پس از استفاده کوتاه مدت،-هیچ ناهنجاری آشکاری وجود نداشته باشد، اما پس از 3000-8000 کیلومتر، مشکلاتی مانند سیاه شدن شدید رینگ‌های چرخ، صداهای غیرعادی با فرکانس بالا در هنگام ترمزگیری با سرعت پایین، و خراش روی دیسک‌های ترمز ظاهر می‌شوند. به طور جدی تر، در هنگام ترمزگیری مداوم در شیب های طولانی در سراشیبی، دمای سطح لنت ترمز از 350 درجه فراتر می رود. مواد اصطکاک پایین به سرعت کربن می شوند و منجر به محو شدن حرارت و خرابی ترمز می شوند.
گزارشگرانی که در مورد-مقایسه سایت و جداسازی لنت‌های ترمز با مارک منطبق و محصولات تقلبی نامرغوب انجام شده‌اند: محصولات سازگار از صفحات پشتی فولاد سرد{{1} نورد شده اصلی با{2}}لاستیک میرایی از قبل اعمال شده در پشت استفاده می‌کنند. لایه اصطکاک و پشتی فولادی با استفاده از فرآیند اتصال دوگانه چسب{4}}در دمای بالا و پرچ مکانیکی، با مقاومت 400 درجه بدون لایه‌برداری، به هم متصل می‌شوند. آنها مجهز به نگهدارنده های اختصاصی چرخ های جلو و عقب هستند. چرخ جلو دارای یک فنر نگهدارنده فولادی منگنز ضخیم برای مقاومت در برابر تغییر شکل است، در حالی که چرخ عقب دارای یک فنر نگهدارنده گالوانیزه برای جلوگیری از زنگ زدگی است. اجزای جلو و عقب قابل تعویض نیستند. در مقابل، محصولات نامرغوب اغلب از آهن قراضه بازیافتی برای پشتیبان فولادی خود استفاده می‌کنند که ضخامت آن تنها 0.6-1 میلی‌متر است. این باعث می شود که آنها به شدت مستعد تاب خوردن و تغییر شکل در هنگام ترمزگیری در دمای بالا باشند. چسب مورد استفاده، رزین خانگی معمولی است که در دمای 200 درجه نرم شده و لایه لایه می شود و باعث ایجاد خطر ایمنی شدید در جدا شدن کامل لنت ترمز می شود.
در پاسخ به مشکل گسترده تعمیرات بیش از حد که صاحبان خودرو با آن مواجه می شوند، انجمن صنعت نیز راهنمای اجتناب از این دام ها را منتشر کرده است. در حال حاضر، تکنسین‌های تعمیر آنلاین و آفلاین معمولاً در مورد سایش لنت‌های ترمز اغراق می‌کنند و توصیه می‌کنند حتی زمانی که ضخامت باقی‌مانده بیش از 5 میلی‌متر است، آن را به طور کامل تعویض کنید، و با فشار شدید- لنت‌های ترمز مسابقه‌ای را بالا می‌برند. طبق استانداردهای ملی برای اجزای ترمز وسایل نقلیه موتوری، لنت ترمز برای وسایل نقلیه سواری فقط به ضخامت مواد اصطکاک باقی مانده کمتر از 3 میلی متر نیاز دارد تا استاندارد تعویض اجباری را برآورده کند. برای رفت‌وآمدهای شهری معمولی، لنت‌های ترمز سرامیکی 60000-80000 کیلومتر طول عمر دارند و لنت‌های ترمز نیمه فلزی می‌توانند 40000-60000 کیلومتر دوام بیاورند. علاوه بر این، به وضوح لازم است که لنت های ترمز باید به صورت جفت، چپ و راست، به صورت هم محور تعویض شوند. تعویض یک طرفه ممنوع است. هر زمان که لنت ترمز برداشته شود، صرف نظر از وضعیت خارجی آنها، نگهدارنده همراه و فنرهای میرایی باید به طور کامل تعویض شوند. این به معنای تعمیر بیش از حد نیست.
